Falowiec

Pierwotna funkcja:

Modernistyczny budynek mieszkalny, zaprojektowany jako tzw. superjednostka. Powstał w odpowiedzi na konkurs SARP z 1959 roku, jako element intensywnej zabudowy rozwijającego się Przymorza, które wcześniej stanowiło teren uprawny. Falowiec budowano segmentami, a jego docelowa długość była zwiększana w trakcie realizacji projektu. Wzniesiony z prefabrykatów w technologii wielkoblokowej, produkowanych na miejscu, w pobliżu placu budowy, był przykładem szybkiego i uprzemysłowionego budownictwa mieszkaniowego PRL.

Charakterystyka architektoniczna:

Najdłuższy z ośmiu gdańskich falowców, trzeci najdłuższy budynek mieszkalny w Europie, a w zależności od przyjętych kryteriów — najdłuższy lub drugi najdłuższy budynek mieszkalny w Polsce. Ma około 800 metrów długości, 32 metry wysokości i 13 metrów szerokości. Na 11 kondygnacjach mieści się 1792 mieszkań oraz 16 klatek schodowych. Od strony południowej zaprojektowano 465 balkonów, natomiast od północy — zewnętrzne galerie komunikacyjne, z których prowadzą wejścia do mieszkań. Pierwotnie możliwe było przejście wzdłuż całego budynku galeriami. Z czasem poszczególne klatki odgrodzono. Bryła oraz rytm balkonów i galerii tworzą charakterystyczną, falującą linię, przywodzącą na myśl morską falę. Układ mieszkań podporządkowano nasłonecznieniu — pokoje dzienne umieszczono od strony południowej, natomiast od północy zaprojektowano kuchnie z aneksami jadalnianymi. Z najwyższych kondygnacji widoczne jest morze, a przy dobrej pogodzie także Półwysep Helski. W parterowych częściach budynku funkcjonują również lokale handlowe i usługowe. Obiekt stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli gdańskiego modernizmu i wielokrotnie pojawiał się w kulturze popularnej.

Stan obecny:

Falowiec pozostaje budynkiem mieszkalnym zarządzanym przez Spółdzielnię Mieszkaniową „Przymorze”. Dziś żyje w nim niemal sześć tysięcy osób. W 2024 roku zapowiedziano kompleksowy remont elewacji, którego realizacja ma potrwać około ośmiu lat. Zakłada on przemalowanie obiektu na biało oraz usunięcie elementów dodanych przez mieszkańców — takich jak kraty, przegrody w galeriach czy zabudowy balkonów — w celu dostosowania budynku do obowiązujących przepisów przeciwpożarowych oraz uporządkowania jego wyglądu.